غضروف چیست و از چه چیزی ساخته شده است؟
اگر هنگام خم کردن زانو، حرکت شانه یا چرخاندن گردن به این فکر کرده باشید که استخوان‌ها چگونه بدون ساییده شدن مداوم روی یکدیگر حرکت می‌کنند، بخشی از پاسخ به بافتی به نام غضروف برمی‌گردد. اما غضروف چیست و چه چیزی باعث می‌شود این بافت بتواند فشارهای روزمره را تحمل کند؟
غضروف نوعی بافت همبند تخصص یافته است که در قسمت‌های مختلف بدن، از سطح مفاصل گرفته تا بینی، گوش، راه‌های هوایی و دیسک‌های بین مهره‌ای دیده می‌شود. برخلاف تصور رایج، غضروف فقط یک لایه نرم بین دو استخوان نیست؛ بلکه بافتی زنده با ساختاری سازمان‌یافته است که از سلول‌های غضروفی و شبکه پیچیده‌ای از مواد اطراف آنها تشکیل شده است. سه نوع اصلی غضروف نیز شامل غضروف هیلاین، غضروف الاستیک و فیبروکارتیلاژ هستند.
اگر بخواهیم خیلی کوتاه بگوییم غضروف چیست و از چه چیزی ساخته شده است، باید به چهار جزء مهم اشاره کنیم: آب، کلاژن، پروتئوگلیکان ها و سلول های غضروفی یا کندروسیت ها. البته مقدار و آرایش این اجزا در انواع مختلف غضروف یکسان نیست.
در این مقاله از داروشفا ابتدا به زبان ساده توضیح می‌دهیم غضروف چیست و چه وظیفه‌ای دارد و سپس سراغ ساختار، ترکیبات، انواع غضروف، محل وجود آن در بدن و ارتباط کلاژن با غضروف می‌رویم.
غضروف چیست و چه وظیفه‌ای در بدن دارد؟
برای درک بهتر اینکه غضروف چیست، نباید آن را فقط در مفصل زانو جست‌وجو کنیم. غضروف در قسمت‌های مختلف بدن وجود دارد و عملکرد آن با توجه به نوع و محل قرارگیری متفاوت است.
یکی از شناخته‌شده‌ترین نمونه‌ها، غضروف مفصلی است؛ بافت صافی که سطح انتهایی استخوان‌ها را در مفاصل متحرک می‌پوشاند. این غضروف سطحی کم‌اصطکاک برای حرکت ایجاد می‌کند و در انتقال و توزیع نیروهای واردشده به مفصل نقش دارد.
اما همه غضروف‌های بدن وظیفه یکسانی ندارند. برای مثال، غضروف موجود در لاله گوش باید انعطاف‌پذیر باشد و پس از تغییر شکل به حالت اولیه بازگردد، در حالی که فیبروکارتیلاژ موجود در دیسک‌های بین مهره‌ای باید بتواند نیروهای فشاری و کششی قابل‌توجهی را تحمل کند.
بنابراین اگر بپرسیم وظیفه غضروف چیست، یک پاسخ واحد برای تمام غضروف‌های بدن وجود ندارد. ایجاد سطح مناسب برای حرکت مفصل، تحمل و توزیع نیرو، ایجاد انعطاف‌پذیری و کمک به حفظ شکل برخی اندام‌ها از مهم‌ترین عملکردهای انواع غضروف هستند.
غضروف از چه چیزی ساخته شده است؟
حالا به سؤال اصلی مقاله می‌رسیم. وقتی می‌دانیم غضروف چیست، سؤال بعدی این است که این بافت دقیقاً از چه موادی تشکیل شده است؟
غضروف از سلول‌هایی به نام کندروسیت (Chondrocyte) و مقدار زیادی ماتریکس خارج سلولی (Extracellular Matrix) تشکیل می‌شود. ماتریکس خارج سلولی محیطی است که سلول‌های غضروفی درون آن قرار دارند و بخش عمده حجم غضروف را تشکیل می‌دهد.
در غضروف مفصلی، اجزای اصلی ماتریکس خارج سلولی عبارت‌اند از:
- آب
- رشته های کلاژن
- پروتئوگلیکان ها و گلیکوزآمینوگلیکان ها
- مقدار کمتری پروتئین ها و گلیکوپروتئین های دیگر
در منابع علمی، آب حدود 65 تا 80 درصد وزن غضروف مفصلی طبیعی گزارش شده است. کلاژن نیز بخش بزرگی از وزن خشک غضروف را تشکیل می‌دهد و کلاژن نوع II نوع غالب شبکه کلاژنی غضروف مفصلی است.
این نکته مهم است، چون نشان می‌دهد پاسخ سؤال «غضروف از چه چیزی ساخته شده است؟» فقط کلاژن نیست. غضروف نتیجه تعامل مجموعه‌ای از سلول‌ها، آب و مولکول‌های ساختاری مختلف است.
1. آب؛ فراوان ترین جزء غضروف مفصلی
شاید وقتی برای اولین بار درباره اینکه غضروف چیست و از چه چیزی تشکیل شده مطالعه می‌کنید، انتظار نداشته باشید که آب یکی از مهم‌ترین اجزای آن باشد.
در غضروف مفصلی طبیعی، مایع بافتی حدود 65 تا 80 درصد وزن کل را تشکیل می‌دهد. این آب در تعامل با شبکه کلاژن و پروتئوگلیکان‌ها قرار دارد و برای ویژگی‌های مکانیکی غضروف اهمیت زیادی دارد.
هنگامی که غضروف تحت فشار قرار می‌گیرد، رفتار آب درون ماتریکس و ساختار جامد اطراف آن به نحوه پاسخ بافت به نیرو کمک می‌کند. بنابراین غضروف را نباید مانند یک لایه لاستیکی ساده بین استخوان‌ها تصور کرد؛ ساختار آن بسیار پیچیده‌تر است.
2. کلاژن؛ شبکه ساختاری غضروف
کلاژن یکی دیگر از اجزای اصلی غضروف است. در غضروف مفصلی، کلاژن حدود 60 درصد وزن خشک را تشکیل می‌دهد و تقریباً 90 تا 95 درصد کلاژن موجود در ماتریکس از نوع II است. انواع دیگری از کلاژن نیز در مقادیر کمتر حضور دارند و به سازمان‌دهی و پایداری شبکه کلاژنی کمک می‌کنند.
شبکه کلاژن به غضروف استحکام کششی می‌دهد و در کنار سایر اجزای ماتریکس، ساختار بافت را حفظ می‌کند.
البته این موضوع نباید باعث شود تصور کنیم تمام غضروف‌های بدن دقیقاً یک ترکیب کلاژنی دارند. برای مثال، فیبروکارتیلاژ مقدار زیادی کلاژن نوع I دارد و همین ویژگی با توانایی آن برای تحمل نیروهای کششی و فشاری مرتبط است.
«با افزایش سن، سؤال درباره انتخاب مکمل‌های کلاژن هم بیشتر مطرح می‌شود. اگر می‌خواهید این موضوع را جداگانه بررسی کنید، مقاله «کلاژن برای افراد بالای 40 سال؛ چه نوعی مناسب تر است؟» را بخوانید.
3. پروتئوگلیکان ها؛ جزء مهم ماتریکس غضروف
برای اینکه دقیق‌تر بفهمیم غضروف چیست، باید با پروتئوگلیکان‌ها هم آشنا شویم.
پروتئوگلیکان‌ها مولکول‌های بزرگی هستند که از یک هسته پروتئینی و زنجیره‌های گلیکوزآمینوگلیکان تشکیل شده‌اند. یکی از مهم‌ترین پروتئوگلیکان‌های غضروف مفصلی اَگرِکان (Aggrecan) نام دارد.
بارهای منفی موجود در زنجیره‌های گلیکوزآمینوگلیکان در فرایندی که به جذب یون‌ها و آب به داخل بافت منجر می‌شود نقش دارند. نتیجه، ایجاد ویژگی‌هایی است که به غضروف برای مقابله با نیروهای فشاری کمک می‌کند.
اگر بخواهیم موضوع را ساده کنیم، می‌توان گفت شبکه کلاژن به استحکام ساختاری کمک می کند و پروتئوگلیکان ها و آب نقش مهمی در رفتار غضروف در برابر فشار دارند. البته عملکرد واقعی غضروف نتیجه تعامل پیچیده همه این اجزاست.
4. کندروسیت چیست و چه نقشی در غضروف دارد؟
کندروسیت ها (Chondrocytes) سلول‌های اصلی غضروف هستند. این سلول‌ها در حفره‌های کوچکی به نام لاکونا (Lacuna) قرار گرفته‌اند و مسئول تولید، سازمان‌دهی و نگهداری اجزای ماتریکس خارج سلولی هستند. در غضروف مفصلی، کندروسیت‌ها سهم نسبتاً کوچکی از حجم کل بافت دارند، در حالی که ماتریکس اطراف آنها بسیار گسترده است.
بنابراین اگر کسی بپرسد غضروف چیست، می‌توان آن را به یک سازه زنده تشبیه کرد: کندروسیت‌ها سلول‌هایی هستند که درون این سازه زندگی می‌کنند و ماتریکس خارج سلولی، محیط ساختاری گسترده اطراف آنهاست.
ساختار غضروف چیست و چه لایه هایی دارد؟
غضروف مفصلی یک بافت کاملاً یکنواخت نیست. اگر از سطح مفصل به سمت استخوان حرکت کنیم، جهت رشته‌های کلاژن، شکل و تراکم سلول‌ها و ترکیب ماتریکس تغییر می‌کند.
به‌طور کلی غضروف مفصلی به ناحیه سطحی، میانی یا انتقالی، عمقی و کلسیفیه تقسیم می‌شود.
ناحیه سطحی: نزدیک‌ترین قسمت به سطح مفصل است. رشته‌های کلاژن در این قسمت عمدتاً موازی سطح قرار گرفته‌اند و این ناحیه در مقابله با نیروهای برشی اهمیت دارد.
ناحیه میانی: در این قسمت آرایش سلول‌ها و رشته‌های کلاژن نسبت به ناحیه سطحی تغییر می‌کند و ساختار حالت انتقالی دارد.
ناحیه عمقی: رشته‌های کلاژن جهت عمودی‌تری نسبت به سطح پیدا می‌کنند و این قسمت در ارتباط با تحمل نیروهای فشاری اهمیت دارد.
ناحیه کلسیفیه: بخش عمیق غضروف است که در مجاورت استخوان زیرغضروفی قرار دارد و در اتصال غضروف به ساختار زیرین نقش دارد.
این معماری نشان می‌دهد که برای پاسخ دقیق به سؤال «غضروف چیست؟» فقط شناخت مواد تشکیل‌دهنده کافی نیست؛ نحوه قرار گرفتن این مواد در کنار یکدیگر نیز بخشی از عملکرد غضروف را تعیین می کند.
غضروف مفصلی چیست و چگونه کار می کند؟
وقتی درباره مشکلات زانو، شانه، لگن و سایر مفاصل صحبت می‌شود، معمولاً منظور از غضروف، غضروف مفصلی است.
غضروف مفصلی نوعی غضروف هیلاین است که سطح انتهایی استخوان‌ها را در مفاصل متحرک می‌پوشاند. این بافت سطحی صاف و لغزنده فراهم می‌کند و امکان انتقال بار با اصطکاک کم را به وجود می‌آورد.
یکی از ویژگی‌های جالب غضروف مفصلی این است که رگ خونی، عصب و عروق لنفاوی ندارد. مواد غذایی مورد نیاز کندروسیت‌ها عمدتاً از طریق انتشار از مایع سینوویال تأمین می‌شوند. همین ساختار خاص یکی از عواملی است که باعث می‌شود ترمیم آسیب‌های غضروف مفصلی دشوار باشد.
پس اگر بپرسیم اهمیت غضروف چیست، کافی است تصور کنیم سطح انتهایی استخوان‌های یک مفصل بدون این بافت تخصص‌یافته مجبور به تحمل حرکت و فشارهای مکرر باشد.
غضروف در کجای بدن وجود دارد؟
غضروف فقط در زانو وجود ندارد. بسته به نوع غضروف، این بافت را می‌توان در بخش‌های مختلف بدن مشاهده کرد.
سطوح مفصلی، بینی، نای و بخش‌هایی از دستگاه تنفسی، غضروف‌های دنده‌ای، لاله گوش، اپی‌گلوت، دیسک‌های بین مهره‌ای و منیسک زانو نمونه‌هایی از ساختارهایی هستند که انواع مختلف غضروف در آنها حضور دارند.
وجود غضروف در نقاطی به ظاهر متفاوت مثل گوش و زانو ممکن است عجیب باشد، اما نکته اصلی همین‌جاست: ترکیب و ساختمان غضروف با عملکردی که در هر قسمت از بدن دارد هماهنگ می شود.
انواع غضروف چیست؟
یکی از سؤالات مهم بعد از «غضروف چیست؟» این است که آیا همه غضروف‌های بدن شبیه یکدیگرند؟ پاسخ منفی است.
در بدن انسان سه نوع اصلی غضروف وجود دارد:
1. غضروف هیلاین
غضروف هیلاین (Hyaline Cartilage) فراوان‌ترین نوع غضروف بدن است. کلاژن نوع II و پروتئوگلیکان‌ها از اجزای مهم آن هستند. این غضروف در بخش‌هایی مانند سطوح مفصلی، بینی، نای و غضروف‌های دنده‌ای دیده می‌شود.
غضروف مفصلی نیز نوعی غضروف هیلاین تخصص‌یافته است. سطح صاف آن برای ایجاد حرکت کم‌اصطکاک و تحمل نیروهای فشاری مناسب است.
2. غضروف الاستیک
غضروف الاستیک (Elastic Cartilage) همان‌طور که از نامش مشخص است، انعطاف‌پذیری بیشتری دارد. وجود الیاف الاستیک فراوان به این غضروف اجازه می‌دهد پس از تغییر شکل، ساختار خود را بهتر حفظ کند.
لاله گوش و اپی‌گلوت از محل‌های شناخته‌شده وجود غضروف الاستیک هستند.
3. فیبروکارتیلاژ
فیبروکارتیلاژ (Fibrocartilage) با محیط‌هایی سازگار است که باید نیروهای قابل‌توجه فشاری و کششی را تحمل کنند. مقدار بالای کلاژن نوع I یکی از ویژگی‌های مهم این نوع غضروف است.
فیبروکارتیلاژ را می‌توان در دیسک‌های بین مهره ای و منیسک ها مشاهده کرد.
| نوع غضروف | ویژگی مهم | نمونه محل وجود |
| هیلاین | سطح صاف و مقاومت در برابر فشار | مفاصل، بینی، نای |
| الاستیک | انعطاف پذیری بیشتر | لاله گوش، اپی گلوت |
| فیبروکارتیلاژ | تحمل بالای کشش و فشار | دیسک بین مهره ای، منیسک |
تفاوت استخوان و غضروف چیست؟
استخوان و غضروف هر دو در گروه بافت‌های همبند تخصص‌یافته قرار می‌گیرند، اما ساختار و عملکرد آنها یکسان نیست.
استخوان بافتی سخت و معدنی‌شده است و شبکه عروقی دارد. در مقابل، غضروف بافتی انعطاف‌پذیرتر است و عروق خونی ندارد. ماتریکس غضروف نیز سرشار از آب، کلاژن و پروتئوگلیکان است.
بنابراین تعریف غضروف به عنوان «استخوان نرم» تعریف درستی نیست. استخوان و غضروف دو بافت متفاوت با ترکیب، سلول‌ها و خواص مکانیکی متفاوت هستند.
چرا غضروف آسیب دیده دیر ترمیم می شود؟
بعد از فهمیدن اینکه غضروف چیست و چگونه ساخته شده، راحت‌تر می‌توان محدودیت ترمیم آن را درک کرد.
غضروف مفصلی فاقد عروق خونی است و کندروسیت‌های آن نیز ظرفیت محدودی برای تکثیر دارند. به همین دلیل توان ترمیم طبیعی غضروف مفصلی پایین است و آسیب قابل‌توجه این بافت لزوماً مانند بریدگی پوست به‌سادگی ترمیم نمی‌شود.
شدت و محل آسیب نیز اهمیت دارد. آسیب‌هایی که فقط غضروف مفصلی را درگیر می‌کنند با آسیب‌هایی که تا استخوان زیرغضروفی امتداد پیدا می‌کنند شرایط یکسانی ندارند.
همین موضوع دلیل خوبی است که نسبت به عبارت‌هایی مثل «بازسازی کامل غضروف با یک مکمل» با احتیاط برخورد کنیم. وجود یک ماده مانند کلاژن در ساختار طبیعی غضروف، به‌تنهایی اثبات نمی‌کند که مصرف خوراکی آن ماده می‌تواند غضروف آسیب‌دیده را مستقیماً بازسازی کند.
ارتباط کلاژن با غضروف چیست؟
ارتباط کلاژن با غضروف بسیار نزدیک است، زیرا کلاژن یکی از اجزای ساختاری اصلی ماتریکس غضروف محسوب می‌شود.
در غضروف مفصلی، کلاژن نوع II نوع غالب شبکه کلاژنی است. این شبکه در ایجاد خواص کششی و حفظ ساختار ماتریکس نقش دارد. در مقابل، فیبروکارتیلاژ مقدار زیادی کلاژن نوع I دارد.
با این حال، یک نکته برای مصرف‌کنندگان مکمل‌ها مهم است: اینکه غضروف حاوی کلاژن است به این معنا نیست که کلاژن خوراکی بدون تغییر مستقیماً وارد زانو می‌شود و به غضروف تبدیل می‌شود. پروتئین‌های خوراکی طی فرایند گوارش شکسته و جذب می‌شوند.
بنابراین هنگام بررسی مکمل های کلاژن بهتر است نوع فرآورده، ترکیبات، دوز مصرفی، هدف مصرف و شواهد علمی مرتبط با آن فرآورده را در نظر بگیریم و صرف وجود کلاژن در غضروف را معادل اثربخشی هر مکمل کلاژن ندانیم.
آیا غضروف عصب و رگ خونی دارد؟
در مورد غضروف مفصلی پاسخ هر دو سؤال خیر است. غضروف مفصلی طبیعی فاقد عروق خونی و عصب است.
اما این موضوع به معنای آن نیست که بیماری‌ها یا آسیب‌های مفصلی درد ایجاد نمی‌کنند. مفصل فقط از غضروف تشکیل نشده و ساختارهایی مانند استخوان زیرغضروفی، سینوویوم، رباط‌ها و سایر بافت‌های اطراف می‌توانند در درد مفصل نقش داشته باشند.
در نتیجه، درد زانو را نمی‌توان صرفاً بر اساس محل احساس درد به «از بین رفتن غضروف» نسبت داد و تشخیص علت آن به ارزیابی مناسب نیاز دارد.
با افزایش سن چه اتفاقی برای غضروف می افتد؟
حالا که می‌دانیم غضروف چیست، باید توجه کنیم که این بافت در طول زندگی ثابت باقی نمی‌ماند. افزایش سن با تغییراتی در سلول‌های غضروفی و ماتریکس خارج سلولی همراه است و ظرفیت حفظ و ترمیم بافت نیز می‌تواند تغییر کند.
با این حال، سن تنها عامل تعیین کننده وضعیت مفصل نیست. آسیب قبلی مفصل، بارهای مکانیکی، اضافه‌وزن، برخی بیماری‌ها و عوامل متعدد دیگر نیز می‌توانند بر سلامت مفصل اثر بگذارند.
به همین دلیل، بروز درد یا خشکی مفصل را نباید خودسرانه به «کمبود کلاژن» یا «تمام شدن غضروف» نسبت داد. اگر درد، تورم، خشکی یا محدودیت حرکت ادامه‌دار باشد، بررسی علت توسط پزشک اهمیت دارد.
برای سلامت غضروف چه کارهایی اهمیت دارد؟
شناخت اینکه غضروف چیست و چگونه کار می کند یک طرف ماجراست؛ حفظ سلامت مفصل نیز به عوامل مختلفی بستگی دارد.
فعالیت بدنی متناسب با شرایط فرد می‌تواند به حفظ عملکرد مفصل و عضلات اطراف آن کمک کند. مدیریت وزن نیز اهمیت دارد، زیرا وزن بدن بر بار مکانیکی وارد بر برخی مفاصل تحمل‌کننده وزن اثر می‌گذارد.
از طرف دیگر، رژیم غذایی متعادل که نیازهای بدن به پروتئین، ویتامین‌ها، مواد معدنی و انرژی را تأمین کند برای سلامت عمومی بافت‌های بدن اهمیت دارد.
اگر فرد دچار بیماری مفصلی، آسیب ورزشی یا درد مداوم است، بهتر است نوع ورزش، درمان و استفاده از مکمل‌ها متناسب با وضعیت او و با نظر پزشک یا متخصص مربوطه انتخاب شود.
مکمل غذایی نیز نباید جایگزین تشخیص علت درد مفصل یا درمان تجویزشده شود.
سوالات متداول درباره غضروف چیست؟
غضروف چیست؟
غضروف نوعی بافت همبند تخصص‌یافته است که از سلول‌هایی به نام کندروسیت و ماتریکس خارج سلولی تشکیل شده است. غضروف بسته به نوع خود در مفاصل، بینی، گوش، راه‌های هوایی، دیسک‌های بین مهره‌ای و قسمت‌های دیگری از بدن دیده می‌شود.
غضروف از چه چیزی ساخته شده است؟
در غضروف مفصلی، ماتریکس خارج سلولی عمدتاً از آب، کلاژن و پروتئوگلیکان‌ها تشکیل شده و سلول‌های کندروسیت مسئول تولید و نگهداری این ماتریکس هستند.
مهم ترین کلاژن موجود در غضروف چیست؟
در غضروف مفصلی، کلاژن نوع II نوع غالب شبکه کلاژنی است و حدود 90 تا 95 درصد کلاژن ماتریکس را تشکیل می‌دهد. با این حال، انواع دیگری از کلاژن نیز در مقادیر کمتر حضور دارند.
انواع غضروف چیست؟
سه نوع اصلی غضروف عبارت‌اند از غضروف هیلاین، غضروف الاستیک و فیبروکارتیلاژ. این سه نوع از نظر ترکیب ماتریکس، نوع الیاف، محل قرارگیری و عملکرد با یکدیگر تفاوت دارند.
آیا غضروف رگ خونی دارد؟
غضروف مفصلی فاقد رگ خونی است. نبود خون‌رسانی مستقیم یکی از عواملی است که ظرفیت ترمیم طبیعی این بافت را محدود می‌کند.
آیا غضروف عصب دارد؟
غضروف مفصلی سالم عصب ندارد. با این وجود، سایر ساختارهای مفصل و بافت‌های اطراف آن می‌توانند در ایجاد دردهای مفصلی نقش داشته باشند.
غضروف در کجای بدن قرار دارد؟
بسته به نوع غضروف، این بافت در سطح مفاصل، بینی، نای، غضروف‌های دنده‌ای، گوش، اپی‌گلوت، منیسک‌ها و دیسک‌های بین مهره‌ای دیده می‌شود.
تفاوت استخوان و غضروف چیست؟
استخوان بافتی سخت، معدنی‌شده و دارای عروق خونی است، در حالی که غضروف انعطاف‌پذیرتر است و عروق خونی ندارد. ساختار ماتریکس و سلول‌های این دو بافت نیز متفاوت است.
آیا کلاژن همان غضروف است؟
خیر. کلاژن یکی از اجزای مهم ماتریکس غضروف است، اما غضروف از کلاژن تنها ساخته نشده است. آب، پروتئوگلیکان‌ها، کندروسیت‌ها و مولکول‌های دیگری نیز در ساختار آن حضور دارند.
چرا غضروف مفصلی سخت ترمیم می شود؟
نبود عروق خونی، تراکم پایین سلولی و توان محدود کندروسیت‌ها برای تکثیر از عوامل مهمی هستند که ظرفیت ترمیم طبیعی غضروف مفصلی را محدود می‌کنند.
جمع بندی، غضروف چیست؟ خلاصه ای که باید به خاطر بسپارید
اگر بخواهیم در پایان دوباره به سؤال اصلی یعنی «غضروف چیست؟» پاسخ بدهیم، غضروف نوعی بافت همبند تخصص‌یافته است که از سلول های غضروفی یا کندروسیت ها و ماتریکس خارج سلولی گسترده تشکیل شده است.
در غضروف مفصلی، این ماتریکس عمدتاً حاوی آب، کلاژن و پروتئوگلیکان ها است. تعامل میان این اجزا به غضروف کمک می‌کند سطحی صاف برای حرکت مفصل فراهم کند و در تحمل و توزیع نیرو نقش داشته باشد.
همچنین همه غضروف‌های بدن یکسان نیستند. سه نوع اصلی هیلاین، الاستیک و فیبروکارتیلاژ هرکدام ترکیب و ویژگی‌هایی متناسب با محل و عملکرد خود دارند. به همین دلیل غضروف مفصل زانو با غضروف لاله گوش یا فیبروکارتیلاژ دیسک بین مهره‌ای از نظر ساختار و عملکرد تفاوت دارد.
مهم‌ترین نکته این است که غضروف فقط کلاژن نیست. کلاژن یکی از اجزای مهم آن است، اما آب، پروتئوگلیکان‌ها، کندروسیت‌ها و سازمان پیچیده ماتریکس نیز برای عملکرد طبیعی این بافت اهمیت دارند.
یادآوری داروشفا: مطالب این مقاله با هدف افزایش آگاهی عمومی ارائه شده‌اند و جایگزین تشخیص و درمان پزشکی نیستند. در صورت وجود درد، تورم، خشکی مداوم یا محدودیت حرکتی مفصل، برای تشخیص علت به پزشک مراجعه کنید.
